De reisavonturen van een golftas

17-08-2018

Hola, 

Ik zal me even voorstellen......ik ben de golftas van Kees.....ja die Kees van de NTCC, die uit Zeeland. Vele van mijn familieleden is ongetwijfeld hetzelfde overkomen, je wordt aangeschaft en denkt dan dat je minstens één keer per week wordt uitgelaten op één of andere golfbaan. Nou nee....niet echt....ik belandde op zolder in een hoekje samen met de ballen. 

Treurig maar waar, totdat Kees een maand geleden of zo bedacht dat ik wel mee kon naar Spanje, tenslotte altijd mooi weer dus kun je ook iedere dag golfen. Er is vast wel een plaats in die grote Mazda 5 voor zo'n golftasje toch?

Maar Kees had buiten Adrie gerekend, er moet zoveel mee voor die 7 1/2 maand, dat gaat echt niet passen! In Juli kwamen Jan en Heleen op bezoek en ik kwam zo terloops te sprake. Nou riep Heleen, die tas kun je toch aan ons meegeven, ruimte genoeg op de achterbank. Kees twijfelde nog, maar toen Heleen hem toefluisterde: "Kees, doe het nou, want als je straks 10cm te weinig ruimte hebt is Leiden in last". En zo belandde ik dus op de achterbank van de Spaanse X1. 

Daar gingen we dan, eerst naar Putte in Brabant, toen naar Wijhe naar de kinders. In Wijhe werd ik een paar dagen bij de jongste dochter gestald want ik lag in de weg op de achterbank, kreeg een plekje in de zon met ramen rondom dus ik hoefde me niet te vervelen. Vervolgens vertrokken we via Assen naar Enschede en van daaruit begon de echte reis naar mijn nieuw thuis. Eerst een paar dagen Sauerland, lekker in een kurhotel......soooo relaxing.

Na daar te zijn uitgezwaaid door zwager en schoonzus reden we door het prachtig Duitse landschap naar Strasbourg, wat is dat een fantastisch mooie stad zeg, kon vanaf mijn plaats op de achterbank alles goed bekijken. De volgende stop was Besancon, was beetje saai daar dus de volgende dag snel door naar Aix les Bains. Hotelletje aan het meer, overal gezellige terrasjes, lekker eten....toppertje dus!In de planning stond 'ergens' in de buurt Nîmes/Montpellier, nou dat werd Beziers, ook goed en mooi, al heb ik um daar wel even geknepen.

Om op de parking van het hotel te komen moest Jan door een poort, die was net een X1 breed.......met ingeklapte zijspiegels wel te verstaan. De één na laatste etappe was via een stukje Pyreneën naar Lleida, m'n eerste Parador ervaring. Wel ik kan je vertellen, dat is voor herhaling vatbaar. Man man man, wat een mooi hotel, was een kerk en klooster geweest en stond midden in de stad. Jammer dat het bijna 40 graden was daar, dus veel van de stad heb ik niet gezien.

En dan de laatste dag op de achterbank, via een prachtige binnendoor route die deels langs de Ebro liep, de autopista op naar Moraira. Daar sta ik nu in de garage (alweer) te wachten tot Kees mij komt ophalen in September en ik met hem uit spelen mag......

Groetjes van Heleen Van der Meer.