Reisverslag Cartagena door Ger Walman

24-11-2019

12 november 2019 Busreis Cartagena of te wel Carthago

"We moeten voor morgen maar de wekker zetten" zei ik tegen Gerrie.
Niet dat wij van die langslapers zijn maar te laat komen is geen "optie" wij zagen er best wel naar uit om Cartagena te bezoeken.
Mede doordat Gerrie en ik er in 1980 ook al eens hadden rondgezworven.

Het geboden programma verzorgd door de "reiscommissie" Heleen en SJef zag er goed uit.
Gelukkig waren we op tijd en bij de inmiddels beruchte bushalte stond al een gezellige groep deelnemers te wachten.
Na de gebruikelijke begroet en kus scenes sloten wij aan, de bus was ruim op tijd met tot gevolg dat we al voor 8 uur vertrokken.
Heleen stelde de chauffeur Gabi (komt van Gabriël) en de gids Guillermo aan ons voor en er werd gemeld dat er halverwege de rit toch een pits-plas-carajillo stop werd ingelast, dit tot mijn grote vreugde, niet voor het plasje maar voor mijn.... carajillo natuurlijk.
De enthousiaste gids Guillermo (Willem bij ons) begon even buiten Calpe al met zijn uitleg van de te passeren dorpjes en nederzettingen van Altea, Albir, Benidorm, Elche, enz. tot aan Cartagena aan toe, vooral de vertellingen over de Huertas, (bevloeide laagvlakten) welke bij het naderen van Cartagena als landschap de overhand blijken te hebben.

Maar het is altijd verrassend, in Spanje er is altijd volop water beschikbaar voor de bevloeiing van de landerijen, hetzij uit stuwmeren of ondergrondse aders waaruit met windmolens het water werd opgepompt.
En met een grote variatie aan gewassen, artisjokken, div. koolsoorten en natuurlijk tomaten, zagen we de landerijen langzaam voorbij glijden.
Ook heel opvallend veel olijfbomen altijd keurig op rijen opgesteld als was het een zuilengalerij, dit uit de leer van Stoa. En niet te vergeten de zoutmeren ook zo'n typisch Spaans gebeuren en gezonder zout dan het zout uit de zoutmijnen.
De aankomst bij de 43 Cuarenta y tres fabriek in Cartagena was verrassend, een mooi en modern gestileerde fabriek in de regenboog kleuren van LHBTI... en een soort van roestig geraamte dat de boel bij elkaar houdt.
Niets is minder waar de prachtige kleuren aan de gevels staan voor de 43 kruiden welke zijn verwerkt in dit drankje, dit vertelde de gids, welke ons vrijuit vertelde over het fabricage proces, maar welke kruiden en hoeveelheden vertelde zij niet dat is geheim.
Jammer toch... wij zouden het distilleer recept graag weten zo dat Roger en Danny het voor ons zouden kunnen presenteren aan de bar.
Na de rondleiding dan nog een presentatie van een mixje, te maken van de 43 en daarna de lang verwachtte proeverij.... nou we proefden het mooie mixje en nóg 2 verrassende smaakjes. Die smaakjes verklap ik niet, had u maar mee moeten gaan. (grapje)
Na deze verrassende experiencia bracht onze chauffeur Gabi ons naar het restaurant gevestigd in Hotel Restaurant Manolo.
"Manolo" hebben we niet gezien.. maar een ieder liet zich het drie gangen menu incl. de drankjes goed smaken.
Sommige hebben nog het door de gids geadviseerde Café Cartagena als afsluiting geproefd.

Na de lunch heeft de chauffeur ons op een rondje Cartagena getrakteerd langs de imposante gebouwen van Cartagena en de haven met wederom de uitleg door de verrassend goed geïnformeerde gids Guillermo.
Na het rondje om de kerk (Nederlands grapje) gingen we te voet verder onder leiding van de gids hij vertelde weer vol enthousiasme over de zeelui en hun vertier als ze van boord gingen.

Maar ook wandelden we langs beroemde gebouwen als het Casa de Fortuna vroeger bewoond door Romeinse families, gelegen aan een prachtig plein met eeuwenoude ficus bomen.
De per mail verzonden informatie bulletin van Heleen en Sjef meldde hier al over.

En natuurlijk het bezichtigen van het Theatro Romano, het ziet er eigenlijk uit als een ruïne maar de gids vertelde dat het pas in 1987 werd ontdekt en liet met daar ter plekke opgestelde foto's zien dat er voorheen gewoon huizen bovenop het theater stonden en geparkeerde auto's, tot 1987 dus.
Via een terug wandel route zagen we nog diverse ruïnes en zuilengalerijen waarvan men bij sommige de restauratie nog niet had afgerond en volop werd gewerkt door restaurateurs. Dat zien we maar weinig.

Na een kort terras bezoekje kwam de bus op de afgesproken plek om de terugreis naar Calpe te beginnen, eigenlijk altijd wel jammer... maar, ook weer met het gevoel een mooie dag te hebben meegemaakt.
Wederom georganiseerd door het "reiscomité" Heleen en Sjef
beiden hartelijk bedankt en wij denken namens alle deelnemers.

Op naar jullie volgende verrassing.

Groetjes Gerrie en Ger